Burn-Out “Advies van de Hoge Gezondheidsraad van België”

In september formuleerde de Hoge Gezondheidsraad advies nr.9339 betreffende burn-out en werk. Het volledige advies kan je hier lezen. Maar aangezien het volledige document 54 pagina’s telt ga ik elke week een stuk samenvatten en de U-Count! visie erop geven. Interactie wordt gewaardeerd, maar laat het ons constructief houden!

Mentale gezondheidsproblemen vormen momenteel één van de voornaamste oorzaken van absenteïsme. Volgens het RIZIV was invaliditeit door psychische stoornissen in 2014 goed voor 35% van alle invaliditeitsgevallen. Dit wil zeggen, 35% van alle mensen die langer dan 1 jaar werkonbekwaam zijn. Volgens het Europees Agenstchap voor veiligheid en gezondheid op het werk vormt stress het op één na meest voorkomende gezondheidsprobleem. In België verklaart 32,7% last te hebben van werkgerelateerde stress. Tien procent van de beroepsziekten is te wijden aan stress en uit de Belstress studie blijkt dat stress de oorzaak is van 50 à 60% van de afwezigheden op het werk. In Frankrijk zou zelfs dagelijks iemand uit het leven stappen als gevolg van de werksituatie.

De maatschappelijke en economsiche kost van stress is gigantisch. We hebben het dan over presenteïsme, absenteïsme, productiviteitsdaling, gezondheidskosten en ziekte-uitkeringen.

MAAR uit een Europees project blijkt dat elke Euro die in een promotie- en preventieprogramma wordt gestoken een economisch nettovoordeel van 10,25 Euro oplevert. Met andere woorden, elke Euro die besteed wordt aan het verbeteren van de werkomgeving, stressbeheersing en psychologische behandelingen levert 10 Euro netto winst op!

Burn-out hangt samen met de werkcontext en de werkorganisatie, lees hierover mijn vorige blogpost “Is burn-out werkgerelateerd? … Ja, Maar …

In de Belgische welzijnswet wordt burn-out expliciet vermeld als psychosociaal risico waardoor bedrijven VERPLICHT zijn de nodige maatregelen te treffen om burn-out op het werk te voorkomen en de schade die voortvloeit uit dit psychosociaal risico te beperken. Bovendien voorziet het koninklijk besluit van 28 oktober 2016 in een reïntegratietraject op maat van de langdurig arbeidsongeschikte.

Het is duidelijk dat er (terecht) veel aandacht is voor de stress en burn-out problematiek. Er zijn verschillende onderzoeken en publicaties betreffende het thema. Maar burn-out is desondanks geen erkende aandoening, hiermee bedoel ik dat burn-out niet is opgenomen in de DSM-V, het wereldwijd gehanteerde classificatiesysteem voor psychische aandoeningen.

De HGR stelt dan ook vast dat steeds meer coaches, trainers, therapeuten enz… zichzelf bevoegd verklaren voor deze problematiek zonder over de nodige competenties te beschikken.

Volgende week bespreken we de definitie van burn-out volgens de HGR

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.